Als je in een sneltrein door het heden rijdt
kijk je in de bestuurders cabine naar de toekomst
en als je achteruit kijkt zie je het heden verleden worden.
Misschien zie je achteruit kijkend voltooid verleden tijd.
Maar, wat als de trein stopt op een station,
staat dan de tijd ook stil
of komt er steeds meer voltooid verleden tijd bij?
dan is het station een soort tijdsvacum…
en dat voor een plaats met zo veel bedrijvigheid… een plek van komen en gaan.. maar ook eigelijk een begin of eind punt..een vertrek punt of bestemming
Het hangt er van af, denk ik, of jij het achter je kunt laten, die bagage van het verleden. Anders denk ik dat je het altijd met je mee zou kunnen dragen. Soms is misschien afscheid wel essentieel om een einde te kunnen maken aan vervelende herinneringen die je van de voltooidheid van de verledentijd houden. Aan de andere kant, wat je hebt meegemaakt, volgt je de rest van je leven, hoe dan ook. Het vormt je immers. Als jij door sommige gebeurtenissen heel cynisch de wereld in bent gaan kijken, is het dan juist wel voltooid verleden tijd (het heeft zijn sporen achtergelaten, maar is als reden voor die verandering niet meer erg zichtbaar) of is het dan juist nog niet voltooid verleden en is het dat pas als je de gevolgen ook van je af hebt geschud? Maar hoe weet je dan dat het de gevolgen daarvan zijn, dus hoe weet je wat er voltooid is als je die veranderingen probeert ongedaan te maken? Lastig!!
Het is eigenlijk maar goed dat ik/we geen reset knop hebben. Ik denk niet dat ik weer in de begin stand wil beginnen. De vervelende herinneringen zijn weg, maar de leuke ook en die wil ik niet missen. Zou het zo kunnen zijn dat een voltooide tijd geen verleden tijd wordt?
Niet perse wordt je kijk op de wereld cynisch van wat er om je heen en met je gebeurt. Er zullen altijd leuke dingen zijn, al is het maar iemand die toont dat hij om je geeft. Al die dingen vormen of misvormen je wel. Het is een kunst om positief vooruit te blijven kijken naar de dingen die nog gaan gebeuren.Toekomende tijd? Afschudden van negatieve ervaringen is lastig. Een juiste plek geven kan een oplossing zijn. Uiteindelijk bepaal je zelf hoe je met de dingen om kan gaan. In welke tijd? Ik weet het niet meer, maar de toekomende tijd spreekt mij het meeste aan.
het is misschien kun je het wel het beste voltooide tijd noemen. Het licht achter je. Het is geweest, maar omdat al die dingen je vormen tot wat je bent. En maken dat je aanbeland bent waar je nu bent. Blijft het een deel van je dus nooit echt voorbij
nooit echt verleden.
december 26, 2007 at 18:10
Als je in een sneltrein door het heden rijdt
kijk je in de bestuurders cabine naar de toekomst
en als je achteruit kijkt zie je het heden verleden worden.
Misschien zie je achteruit kijkend voltooid verleden tijd.
Maar, wat als de trein stopt op een station,
staat dan de tijd ook stil
of komt er steeds meer voltooid verleden tijd bij?
december 27, 2007 at 23:28
dan is het station een soort tijdsvacum…
en dat voor een plaats met zo veel bedrijvigheid… een plek van komen en gaan.. maar ook eigelijk een begin of eind punt..een vertrek punt of bestemming
januari 4, 2008 at 09:36
Het hangt er van af, denk ik, of jij het achter je kunt laten, die bagage van het verleden. Anders denk ik dat je het altijd met je mee zou kunnen dragen. Soms is misschien afscheid wel essentieel om een einde te kunnen maken aan vervelende herinneringen die je van de voltooidheid van de verledentijd houden. Aan de andere kant, wat je hebt meegemaakt, volgt je de rest van je leven, hoe dan ook. Het vormt je immers. Als jij door sommige gebeurtenissen heel cynisch de wereld in bent gaan kijken, is het dan juist wel voltooid verleden tijd (het heeft zijn sporen achtergelaten, maar is als reden voor die verandering niet meer erg zichtbaar) of is het dan juist nog niet voltooid verleden en is het dat pas als je de gevolgen ook van je af hebt geschud? Maar hoe weet je dan dat het de gevolgen daarvan zijn, dus hoe weet je wat er voltooid is als je die veranderingen probeert ongedaan te maken? Lastig!!
januari 6, 2008 at 10:54
Het is eigenlijk maar goed dat ik/we geen reset knop hebben. Ik denk niet dat ik weer in de begin stand wil beginnen. De vervelende herinneringen zijn weg, maar de leuke ook en die wil ik niet missen. Zou het zo kunnen zijn dat een voltooide tijd geen verleden tijd wordt?
Niet perse wordt je kijk op de wereld cynisch van wat er om je heen en met je gebeurt. Er zullen altijd leuke dingen zijn, al is het maar iemand die toont dat hij om je geeft. Al die dingen vormen of misvormen je wel. Het is een kunst om positief vooruit te blijven kijken naar de dingen die nog gaan gebeuren.Toekomende tijd? Afschudden van negatieve ervaringen is lastig. Een juiste plek geven kan een oplossing zijn. Uiteindelijk bepaal je zelf hoe je met de dingen om kan gaan. In welke tijd? Ik weet het niet meer, maar de toekomende tijd spreekt mij het meeste aan.
januari 24, 2008 at 16:05
het is misschien kun je het wel het beste voltooide tijd noemen. Het licht achter je. Het is geweest, maar omdat al die dingen je vormen tot wat je bent. En maken dat je aanbeland bent waar je nu bent. Blijft het een deel van je dus nooit echt voorbij
nooit echt verleden.